ميلاد صادق آل محمد(ص)

نديده چشم فلك، رهبرى مدبر و لايق ز بعد باقر علم نبى، چو جعفر صادق طلوع كرد ز طرف افق، چو مهر درخشان براى دامن مادر، ولى حضرت خالق بداد، پيك سعادت نويد عالميان را كه باب رحمت‏حق باز شد به روى خلايق گشود ديده به دنيا فروغ ديده زهرا رئيس مذهب و هادى دين، چراغ سرادق گشود عقده هر مشكلى ز امت احمد ببست راه به اعداء دين ز سابق و لاحق ششم وصى رسول خدا محمد محمود چراغ راه هدى، ماه آسمان حقايق يگانه منجى قرآن و دين، امام معظم كه فضل و دانش او هست فوق كل خوارق گشود و بست ره عدل و داد و جور و ستم را به دوستان موافق، به دشمنان منافق مغيث‏شيعه بحر سخا و منبع احسان وصى دين پيمبر، امام لاحق و سابق چو ديد روز جهان تيره گشت، چون شب مظلم جدا نمود ره دين حق، ز جمله طوارق ز فر و دولت آن آفتاب شرع، فرو ريخت بناى كينه و جور ستمگران منافق نهال قامت دين راست‏شد ز يمن وجودش به طرف گلشن قرآن دميد، ياس و شقايق هزار شكر، كه از سعى آن مويد آيين شده است دين نبى تا ابد چو اختر بارق بود اميد كه «مردانى‏» از مديحت صادق شود به لطف عميمش هماره و اصل و واثق

محمدعلى مردانى