داستان مباهله

فضيلت ديگر حضرت مساله مباهله پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با مسيحيان نجران بود. آنان پس از مذاكره با پيامبر در باره عقايد باطل مسيحيت‏حاضر به پذيرش اسلام نشدند، ولى آمادگى خود را براى مباهله اعلام كردند.

وقت مباهله فرا رسيد.پيامبر ازميان بستگان خود فقط چهار نفر را انتخاب كرد تا در اين حادثه تاريخى شركت كنند واين چهار تن جز حضرت على ودخترش فاطمه وحسن وحسين - عليهم السلام - نبودند. زيرا در ميان تمام مسلمانان نفوسى پاكتر وايمانى استوارتر از نفوس وايمان اين چهار تن وجود نداشت.

پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فاصله منزل ومحلى را كه بنا بود مراسم مباهله در آنجا انجام بگيرد با وضع خاصى طى كرد. او در حالى كه حضرت حسين -عليه السلام را در آغوش داشت ودست‏حسن -عليه السلام را در دست گرفته بود وفاطمه - عليها السلام - وحضرت على -عليه السلام پشت‏سر آن حضرت حركت مى‏كردند قدم به محل مباهله نهاد وپيش از ورود به محوطه به همراهان خود گفت:من هر موقع دعا كردم شما دعاى مرا با گفتن آمين بدرقه كنيد.

چهره‏هاى نورانى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم وچهار تن ديگر كه سه تن ايشان شاخه‏هاى شجره وجود مقدس او بودند چنان ولوله اى در مسيحيان نجران افكند كه اسقف اعظم آنان گفت: چهره هايى را مشاهده مى‏كنم كه اگر براى مباهله رو به درگاه الهى كنند اين بيابان به جهنمى سوزان بدل مى‏شود ودامنه عذاب به سرزمين نجران نيز كشيده خواهد شد. از اين رو، از مباهله منصرف شدند وحاضر به پرداخت جزيه شدند.

عايشه مى‏گويد:

پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در روز مباهله چهار تن همراهان خود را زير عباى سياه خود وارد كرد واين آيه را تلاوت نمود: انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا .

زمخشرى مى‏گويد:

سرگذشت مباهله ومفاد اين آيه بزرگترين گواه بر فضيلت اصحاب كساء است وسندى زنده بر حقانيت آيين اسلام به شمار مى‏رود.⁽¹⁾

پى‏نوشت:

1- كشاف، ج‏1، صص‏283- 282 وتفسير امام رازى، ج‏2، صص‏472- 471.

فروغ ولايت ص‏109

آيت الله شيخ جعفر سبحانى