نويسنده: على جعفرزاده
رشته: علوم قرآنى، موسسه آموزشى پژوهشى امام خمينى، حوزه علميه قم
استاد راهنما: حجة الاسلام محمد ابراهيمى
خلاصه: اسلام خواهان صلح و آرامش و زندگى مسالمت آميز با آحاد بشر از مليتهاى گوناگون مىباشد و جنگ را تنها به عنوان آخرين حربه، آن هم براى سازندگى جامعه به شكل مطلوب، جلوگيرى از فساد و فحشا، ايجاد صلح و آرامش، منكوب ساختن فتنهگران و آشوب طلبان و نجات مظلومان و محرومان از يوغ استبداد حكام ظالم، جايز مىداند تا از اين راه، موانع رسيدن صداى حق و عدالت به گوش جهانيان برداشته شود و مردم در كمال امينت و دور از هرگونه فشار و انزواى سياسى و دينى در شنيدن صداى حق آزاد باشند و به استكمال مادى و معنوى خود، كه همانا غرض اصلى خداوند از آفرينش عالم و آدم بوده است، بپردازند.
و قرآن گذشته از ابعاد اعجاز و جامعيتش، در زمينه فقه و معارف الهى و راه و رسم زندگى و اداره جامعه مهمترين منبع تاريخى نيز به حساب مىآيد، زيرا آيات قرآن در زمان وقوع اين حوادث در مرئى و منظر دوست و دشمن مطرح گرديده است. بر خلاف تاريخ كه معمولا پس از وقوع اين حوادث تدوين مىشود و بدين دليل احتمال تحريف در آنبسيار است. فلذا نوشتار حاضر كه با نگرشى تازه بر جنگهاى صدر اسلام و با استفاده از آيات قرآن جمعآورى و مباحث بر اساس رخداد حوادث دسته بندى شده است، تقديم مىگردد با اين اميد كه توانسته، گام مثبتى در اين راه برداشته باشيم.
در ادامه با نگرشى تازه، جنگهاى صدر اسلام با استفاده از آيات قرآن جمعآورى و مباحث بر اساس رخداد حوادث دسته بندى شده است.