نويسنده: محمد رضا بارانى
رشته: تاريخ، موسسه آموزشى پژوهشى امام خمينى، حوزه علميه قم
استاد راهنما: دكتر عبد الرسول خيرانديش
استاد مشاور: دكتر سيد احمد رضا خضرى
خلاصه: قرن هفتم هجرى بسترى مهم بود كه رخدادهايى ناگهانى و بس بزرگ را در برگرفت و توجه مردم آن روزگار را به خود جلب كرد. يورش مغول در اين قرن نه تنها سرزمينهاى اسلامى، بلكه سرزمينهاى ديگرـاروپا و چينـ را نيز به بحران كشانيد.
مهمترين اثر آن يورش در سرزمينهاى اسلامى، سقوط بغداد و خلافت عباسى بود، در اين رابطه از يك سو نسبت همكارى شيعيان با مغول مطرح گرديد و از سوى ديگر روند حوادث بدينگونه بود كه برخى از ايلخانان به تشيع گرايش پيدا كردند و علما و دانشمندان شيعى در اين فرمانروايى ايشان صاحب نفوذ گرديدند، و بسترى براى پذيرش نسبت همكارى شيعه با مغول گرديد. افزن بر اين، در پى تسامح ايلخانان، رشد چشمگير تصوف و گرايش رو به رشد تشيع را مىتوان در ميان مردم مشاهده كرد.
در اين رساله، مسائل ياد شده بر پايه پژوهش نظرى و در بعضى موارد با تكيه به بررسى آمارى روى منابع مورد تحقيق قرار مىگيرد.