« ستايش خدايى را سزاست كه از همانندى آفريدگان برتر و از آنچه كه وصف كنندگان گويند والاتر است ، با آفرينشهاى شگفتانگيز خود در چشم نظاره كنندگان ظاهر و آشكار است ، به سبب شكوه و ارجمنديش از انديشه توهم كنندگان پنهان است ، دانايى است كه دانش او اكتسابى نيست و بر آن افزوده نشود و از كسى فرا نگرفته است ، همه چيز را بدون احتياج به فكر و انديشيدن ، به اندازهاش مقرر فرموده است ، ذات اقدسى كه تاريكيها او را فرا نمىگيرد ، و از روشنيها كسب نور نمىكند ، شب او را در بر نمىگيرد و روز بر او نمىگذرد ،
دريافت او با چشم ظاهر و آگاهى او با شنيدن اخبار نيست . »
[ 54 ]