امام ( ع ) يكى از مسائلى را كه قبلا با استفهام انكارى مورد سؤال قرار داده است در اين عبارت بطور صريح رد فرموده و آن جاهل بودن نسبت به احكام است و سپس ، از باب مماشات با خصم چنان كه
[ 19 ]
در بحثهاى جدلى مرسوم است آن را بطور فرض ، قبول كرده و مىفرمايد : البته اگر چنان بود كه مسألهاى پيش آيد و حكم اسلامى آنرا ندانم ، از رايزنى با شما و ديگر مسلمانان خوددارى نمىكردم . پس دوّمين مسألهاى را كه مورد اعتراض آن دو فرد بود ياد كرده و فرموده است : امّا آنچه شما در مورد يكسان قرار دادن يادآور شديد يعنى اين كه شما دو فرد را در سهم از بيت المال مانند بقيّه مردم قرار دادهام ، با اين جملهها پاسخ آن را بيان فرموده است : فان ذلك امر . . . حكمه .