يعنى انسانها از نظر ذات و فطرت ، براى رسيدن به سعادت اخروى آفريده شدهاند ، ولى اگر اعمال نيك نداشتند و به گناه آلوده شدند گرفتار شقاوت خواهند گرديد : ( زمينه اصلى و فطرت اوليه در انسان سعادت است شقاوت امرى عرضى مىباشد ) .