امام ( ع ) در اين جمله مردم را به ترك دنيا پيش از مرگ ، امر كرده و از آن بطور كنايه به « خارج كردن دلها از دنيا » تعبير فرموده است .
خرج فلان عن كذا ، و اخرج نفسه من كذا ، وقتى گفته مىشود كه از آن ،
دورى كند و بيزارى جويد .