شرح غم و اندوه و تحمل رنج فراوانى است كه در هنگام به خاك سپردن رسول اكرم به او دست داد ، در حالى كه روح مباركش ميان سينه و گلوى على ( ع ) از بدن شريفش خارج شد .
[ 4 ]
گويا امام ( ع ) به اين سخن آن ضايعه اسفناك را به ياد مىآورد تا تسكينى براى مصيبت تازهاش باشد .
فَإنّا لِلَّهِ و إنّا إلَيْه راجعُون ، منظور از ذكر اين جمله ، اين كلام خداست :
« وَ بَشِّرِ الصّابِرين الَّذينَ إذا أَصابَتْهُم مُصيبَةٌ قالُوا إنّا لِلَّه وَ إنّا إلَيْهِ راجِعُون [ 2 ] . »