براى همسايگى با خدا ، بايد نصيحت او پذيرفته شود و كلامش دليل هدايت باشد

نصايح خداى ما همان است كه بوسيله وحى به محبوب و برگزيده خدا محمد مصطفى صلى اللّه عليه و آله و سلم بعنوان آيات قرآنى نازل شده است . نصايح خداى ما همان است كه بوسيله عقل سليم و وجدان پاك در درون ما مى‏درخشد . تنها بعنوان نمونه :

اينكه پروردگار جلت عظمته مى‏فرمايد : لِكَيْلا تَأَسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما أتاكُمْ 1 ( باشد كه بآنچه از دست شما رفته است اندوهگين مباشيد و به آنچه كه هم اكنون در اختيار شما قرار داده است شادمان نشويد ) نصيحتى است حيات بخش . و بدون پذيرش اين نصيحت الهى و عمل به آن كه از خالق وجود ما به ما عنايت شده است ، محال است كه ما رازِ حقيقى حيات و جان و روان خود را بفهميم

ألسّرّ فى النّفس حزن النّفس يستره
فإن تولىّ فبا ألافراح يستتر

فإن ترفّعت عن رغد و عن كدر
جاورت ظلّ الّذى حارت له الفكر

2 جبران خليل جبران ( راز نهانى نفس را اندوه نفس مى‏پوشاند ، و آنگاه كه اندوه زائل شود ، با شادى‏ها پوشيده مى‏شود . پس اگر از شادى و كدورت بالاتر رفتى ، همسايه خداوندى خواهى

-----------
( 1 ) الحديد آيه 23 .

-----------
( 2 ) مجموعه جبران خليل جبران .

[ 209 ]

گشت كه انديشه‏ها درباره او حيران است . ) اگر ارتباط ما با دنيا و شئون و مختصات آن ،

از نوع ارتباط آزاد نباشد . قطعى است كه من يا شخصيت ما زير چنگالهاى درنده آن شئون و مختصات متلاشى خواهد گشت و شخصيتى نخواهد ماند تا بتواند شايستگى قرار گرفتن در جاذبه همسايگى خداوندى را به دست بياورد . زيبايى صورى يكى از شئون حيات طبيعى است ، اگر بدون اينكه منبع اصلى آن را كه خداوند جميل است مورد توجه و گرايش قرار بدهيم و بهمان لذت طبيعى موقت حاصل از درك آن است ، خود را وابسته كنيم ، بديهى است كه شخصيت يا من ما با زوال همان زيبايى و لذت ، متلاشى يا حدّاقل مجروح خواهد گشت . چه نصيحتى بالاتر از اينكه خداوند خالق هستى براى قرار دادن ما در جاذبه كمال خود ، مى‏فرمايد كه : « بآنچه كه از دست شما رفته است اندوهگين مباشيد و به آنچه كه هم اكنون در اختيار شما قرار داده است ، شادمان مباشيد » خداوند ما را چنين نصيحت مى‏فرمايد : وَ أَنْ لَيْسَ لِلأِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى‏ . وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى‏ 1 ( و نيست براى انسان مگر كوششى كه كرده است و قطعى است كه كوشش او ديده خواهد شد . ) هيچ اصلى اصيل‏تر و هيچ قاعده‏اى ثابت‏تر از آن نيست كه ما در اين نصيحت خداوندى مى‏بينيم . اين نصيحت ما را در مجراى قانون كلى هستى قرار مى‏دهد كه بايد بكوشيم و چون نتيجه كوشش خود را مشاهده خواهيم كرد ، پس سعى ما بايستى در مسير خيرات باشد .