تفسير عمومى خطبه صد و چهل و ششم

2 ، 9 إنّ هذا الأمر لم يكن نصره و لا خذلانه بكثرة و لا بقلّة . و هو دين اللَّه الّذى أظهره و جنده اللَّه الّذى أعدّه و أمدّه ، حتّى بلغ ما بلغ و طلع حيث طلع ، و نحن على موعود من اللَّه ، و اللَّه منجز وعده و ناصر جنده . ( پيروزى و شكست اين دين الهى با زيادى و كمى نبوده است ، و اين همان دين خداونديست كه خود آن را پيروز ساخت و لشكريان او كمك و يارى نمودند ، تا رسيد به آنجا كه رسيد ، و طلوع كرد همانگونه كه طلوع كرد و ما در مسير وعده خداوندى هستيم و خداوند وعده خود را بجاى مى‏آورد و سپاهش را يارى مى‏نمايد . )