پروردگارا ، تو ميدانى كه با چه اميد و آرزويى رو به درگاه ربوبىات آمدهايم ، تو خود با الطاف و عنايات ربانىات اين اميد را در درون ما آفريدهاى تا يأس و نوميدى ما را از پاى در نياورد . بحق آن حكمت و فيض الهىات كه بوسيله آنها ما را از نعمت عظماى اميد بهرهمند فرمودهاى ، ما را از بارگاه خود نوميد برمگردان . خداوندا ، همانگونه كه بمقتضاى رحمانيتت ، روزى را براى همه مردم بدون اختصاص به انسانهاى مؤمن ارزانى فرمودهاى و خطاى خطاكاران و لغزش لغزندگان مانع جريان فيض تو بر همه آنها نيست ،
ما بندگان ناتوانت را كه از نعمت دين برخوردار نمودهاى بوسيله گناهان و اعمال زشت ،
از رحمت و لطف خود نا اميد بر مگردان . 37 ، 48 أللّهمّ انشر علينا غيثك و بركتك و رزقك و رحمتك ، و اسقنا سقيانا قعة مروية معشبة تنبت بها ما قد فات و تحيى بها ما قد مات ، نافعة الحيا كثيرة المجتنى ، تروى بها القيعان و تسيل البطنان و تستورق الأشجار ، و ترخص الأسعار إنّك على ما تشاء قدير ( خداوندا ، باران و بركت و روزى و رحمتت را بر ما بگستران و ما را با آب شيرين و گوارا و سيراب كننده و روياننده سيراب فرما تا آن روييدنىها را كه از دست ما رفته است بار ديگر احياء كند و آنچه را كه مرده است زنده نمايد آب گوارايى كه سودمند باشد و داراى محصولى
[ 140 ]
فراوان ، دشتهاى هموار را با آن سيراب فرمايى و در درّهها و پستىهاى زمين سيل جارى كنى ، و درختان را پر برگ و قيمتها را ارزان فرمايى . قطعا تو بر همه چيز توانايى . )