9 اگر يك انسان تقوى بورزد ، قطعى است كه خداشناس و خداپرست خواهد بود .

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَالَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلاَ تَتَّقُونَ 1 ( ما نوح [ عليه السلام ] را به قومش فرستاديم به آنان گفت : اى قوم من

-----------
( 1 ) . المؤمنون آيه 23 و 32 .

[ 140 ]

عبادت كنيد خدا را ، نيست براى شما خدائى جز او آيا تقوى نميورزيد . ) اين هم يك قاعده ثابت است كه اگر انسان تقوى بورزد ، يعنى در زندگى شخصى و اجتماعى خود در اشكال ارتباطات متنوعى كه دارد ، از خود و وجدانش پيروى نمايد و از لجن سودجوئى‏ها و خودكامگى‏ها و خودپرستى‏ها نجات پيدا كند نورانيتى در درون او به وجود مى‏آيد كه بطور قطع فروغ آن نور تا بارگاه خدا گسترده شده و حركت به آن بارگاه ربوبى را ايجاب مى‏كند . اين قاعده را از آيه 29 سوره الانفال نيز ميتوان استفاده كرد يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرقَاناً ( اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد اگر تقوى براى خدا بورزيد ، خدا به شما عامل جدائى [ حق از باطل ] را عنايت ميفرمايد . ) رجوع فرماييد به شماره ( 6 ) از اين مباحث .