قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَليِلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَى 3 ( به آنان بگو : متاع دنيا اندك است و آخرت براى كسى كه تقوى بورزد بهتر است . ) لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِى مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ 4 ( براى كسانى كه تقوى ورزيدهاند در نزد پروردگارشان باغهاى بهشتى است
-----------
( 1 ) . البقره آيه 197 .
-----------
( 2 ) . البقره آيه 103 .
-----------
( 3 ) . النساء آيه 77 .
-----------
( 4 ) . آل عمران آيه 15 .
[ 136 ]
كه از زير آنها نهرها جارى ميشود . ) وَ لَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقُوْا أَ فَلاَ تَعْقِلُونَ 1 ( و البته سراى آخرت بهتر است براى كسانى كه تقوى ورزيدهاند آيا تعقل نمىكنيد ؟ ) اين مضمون در آيات فراوانى از قرآن مجيد آمده است ، مانند وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ 2 ( و قطعا براى مردم با تقوى پايان نيكوئى است . ) بديهى است كسى كه به نعمت عظماى تقوى موفق گشته است ، از درجات پست حيوان عبور نموده و جان ، روان ، من ، شخصيت ، و نفس خود را از آلودگىها و كثافات تمايلات و هوى و هوسها و ظلم بر خويشتن و ديگران نجات داده و نفس خود را از منجلاب بسيار مخرب نجات داده و آنرا رهسپار كوى الهى نموده است ، چنين شخصى با تصفيه و تهذيب درون خود و با مهار كردن اميال و تمنيات حيوانى خويشتن ، توشه و اجرى را كه ضرورت حيات معقول ايجاب مىكند ، بدست آورده ، همانگونه كه آن توشه و اجر اين زندگى طبيعى محض را در همين دنيا به حيات معقول مبدل ميسازد ،
در آن دنيا نيز كه سراى جاودانى است حيات ملكوتى الهى را نصيب انسان متقى مينمايد .