129 ، 136 حتّى إذا بلغ الكتاب أجله ، و الأمر مقاديره ، و ألحق آخر الخلق بأوّله ، و جاء من أمر اللّه ما يريده من تجديد خلقه ، أما السّماء و فطرها ، و أرجّ الأرض و أرجفها ، و قلع جبالها و نسفها و دكّ بعضها بعضا من هيبة جلالة و مخوف سطوته . ( تا آنگاه كه حكم مقرر درباره بندگان به پايان برسد ، و امور خلقت به تقدير نهائى و آخر مخلوقات به اول آنها ملحق گردد و امر خداوندى طبق اراده او براى تجديد مخلوقاتش صادر شود آسمانرا به اهتزاز در آورد و آنرا بشكافد و زمين را بحركت در آورده و آنرا بلرزاند و كوهها را از جا كنده و متلاشى سازد و بعضى از آن كوهها بعضى ديگر را از هيبت جلال و وحشت از سطوت او بكوبد . )