در سرزنش دنيا 1 چه توصيفى كنم در باره دنيائى كه آغازش مشقت است 2 و پايانش فنا 3 در حلالش حساب است 4 و در حرامش عقاب 5 هر كس كه در اين دنيا احساس بىنيازى كند ، گمراه و مفتون گردد 6 و اگر مبتلا به فقر شود ، اندوهگين گردد 7 كسى كه براى اين دنيا به تلاش بيافتد ، او را ترك گويد 8 و كسى كه در باره دنيا بىاعتنائى كند ، دنيا به سراغ او آيد و مطيعش گردد 9 كسى كه از اين دنيا وسيله بينائى جويد ، او را بينا بسازد 10 و كسى كه در او بنگرد و خيره شود ،
نابينايش نمايد 11 . شريف رضى گفته است : اگر انسان انديشمند در اين جمله « من أبصر بها بصّرته » 12 بينديشد ، معناى شگفت انگيز 13 و هدف اعلائى در آن مىبيند 14 كه به نهايتش نميتوان رسيد و عمقش را نميتوان دريافت 15 مخصوصا اگر اين جمله را با جمله بعدى در نظر بگيرد : « و من أبصر أليها أعمته » 16 زيرا تفاوتى ميان « بوسيله آن ببيند » و « در او بنگرد » 17 خواهد ديد و شگفتى بسيار روشنى در اين تفاوت خواهد يافت 18 درود و سلام خداوندى بر آن حضرت باد 19 .
[ 16 ]