على و بيت المال

(لما عوتب على التسوية فى العطاء)

أتأمرونى ان اطلب النصر بالجور فيمن وليت عليه، و الله ما اطور به ما سمر سمير، و ما ام نجم فى السماء نجما. لو كان المال لى لسويت بينهم فكيف و انما المال مال الله. الا و ان اعطاء المال فى غير حقه تبذير و اسراف، و هو يرفع صاحبه فى الدنيا و يضعه فى الآخرة، و يكرمه فى الناس و يهينه عندالله. ولم يضع امرؤ ماله فى غير حقه و لاعند غير اهله الا حرمه الله شكرهم، و كان لغيره ودهم. فان زلت به النعل يوما فاحتاج الى معونتهم فشر خدين، والام خليل.

نهج البلاغة خطبة 126